Crystal Palace'ın orta sahası sadece vasat değil — Oliver Glasner'ın tüm projesini çökertme tehdidi oluşturan yapısal bir boşluk.

Palace'ı bir süre izleyin ve aynı deseni fark edersiniz: top stoperler arasında zararsızca dolaşır, bekler tereddüt eder ve orta sahaya yapılan pas ya geriye ya da umutsuzcadır. Bu bir güven krizi değil. Kadroya işlenmiş bir tasarım hatası.

Modern Premier League takımlarının, baskı altında top alabilen, dönebilen ve oyunu ileri taşıyabilen en az bir orta saha oyuncusuna ihtiyacı var. Palace'ta hiçbiri yok.

Jefferson Lerma ve Cheick Doucouré mükemmel yıkıcılar — mücadeleci, atletik, oyunu kesmekte harikalar. Ancak ikisi de ilerici pas ya da dar alanlarda soğukkanlılık sunmuyor. Doucouré maç başına sadece 4.2 ilerici pas ortalamasıyla Premier League orta sahalarının en alt %15'inde yer alıyor. Lerma'nın rakamları daha da çarpıcı: 3.1. Karşılaştırma için, João Palhinha (5.8) ve Moisés Caicedo (6.1) gibi defansif orta sahalar bile bu çıktının çok üzerinde.

Derin bir oyun kurucunun olmaması Palace'ın hücum kurulumunu kanatlara iter ve burada tahmin edilebilir hale gelirler. Rakipler onları dışarıya iter, yarım alanları sıkıştırır ve ortayı bekler. Palace açık oyunda şans yaratmada 16. sırada — ve orta sahadan beklenen golleri ligdeki en düşük seviyede.

Bu orta saha boşluğunun üç spesifik taktik sonucu:

  • Stoperlere aşırı yük: Marc Guéhi ve Joachim Andersen topu ileri taşımak zorunda kalır ve bu onları kontra ataklara maruz bırakır. Palace hızlı hücumlardan 12 gol yedi — ligde ikinci en kötü.
  • Kanat oyuncuları izole: Eberechi Eze ve Michael Olise topu savunmacılar yerleşmiş halde alır, nadiren boş alanda. Eze'nin dripling başarı oranı daha derine inmek zorunda kaldığından %62'den %51'e düştü.
  • İkinci top güvencesi yok: Palace topu uzaklaştırdığında, Lerma ve Doucouré genellikle pozisyon dışı kalır ve rakiplerin topu geri kazanması için boşluklar bırakır. Brighton ve Aston Villa gibi takımlar bunu acımasızca sömürdü ve Palace'a karşı 14 şutlarından 8'ini ikinci faz hücumlardan buldu.

Bazıları Glasner'ın sisteminin bir oyun kurucu gerektirmediğini savunabilir — Wolfsburg'daki takımı daha atletik, dikey orta sahalarla başarılıydı.

Ama Bundesliga Premier League değil. Almanya'da Wolfsburg daha az yoğun presle karşılaştı ve uzun forvetlere direkt toplarla orta sahayı geçebildi. Palace'ın hücumcuları — Odsonne Édouard, Jean-Philippe Mateta — hedef adam değil. Ayağa servise ihtiyaçları var. Bir orta saha dağıtıcısı olmadan Palace'ın hücumu bir dizi umutsuz şişirme haline geliyor. Veriler bunu doğruluyor: Palace maç başına sadece 8.9 pas dizisi ortalamasıyla ligde üçüncü en düşük sırada ve son üçte birde pas tamamlama oranları sadece %67.

Glasner 3-4-3'e geçmeyi denedi, bekleri daha ileri itti, ama kök neden aynı kaldı. Orta saha ikilisi çok defansif ve topla çok sınırlı. Will Hughes gibi teknik olarak düzgün ama fiziksel olarak ezilen bir oyuncu bile çaresizlikten oynatıldı. Sonuç, rahatça kalmak için yeterince şans yaratamayan bir takım.

Ocak ayına kadar Palace orta saha dengesizliğinin tedavi edilemez olduğunu anlayacak. 14. bitirecekler — ve bunu değiştirecek tek şey gerçek bir metronomun kış transferi.

Bunu ele almazlarsa, bir küme düşme mücadelesi bekleyin. Yapısal boşluk bu kadar ciddi. Glasner'ın itibarı bu tek, düzeltilebilir kusura bağlı — ancak düzeltmek, kulübün üç transfer dönemidir görmezden geldiği bir profili gerektiriyor.

Kategori: Taktik Analiz | LA Premier League Ana Sayfa