Manchester United’ın Transfer Stratejisi: Bir Başarısızlık Klasiği

Manchester United yeniden inşa etmiyor; aynı hataları farklı oyuncularla tekrarlıyor

'Düşünceli bir yeniden yapılanma' iddiasındaki kulüp için yaz transfer dönemi, strateji kılıfına sokulmuş pahalı bir alışveriş çılgınlığına dönüşüyor. Kısa liste bir FIFA Ultimate Team dilek listesini andırıyor: Victor Osimhen, Aurelien Tchouameni, Jean-Philippe Mateta, Benjamin Sesko ve isimsiz bir Asyalı yıldız. Bu rastgele yaklaşım, United'ın on yıllık başarısızlıktan çıkarması gereken dersleri görmezden geliyor.

Ineos denetimine rağmen Glazer döneminin gölgesi sürüyor

Ineos futbol operasyonlarını devraldığında veri odaklı, tutarlı bir transfer modeli vaat edilmişti. Oysa United geçmiş hataları tekrarlıyor. 2013'te panikle Marouane Fellaini'yi almışlardı. 2022'de Casemiro'ya dev bir maaş bağladılar. Şimdi de Real Madrid'de süre bulamayan ve yüksek ücret isteyecek Tchouameni'yi 60 milyon sterline istiyorlar. Aynı kalıp: iki sezon önce başka bir büyük kulüpte iyi olan oyuncuyu bul, fazla öde ve umut et.

United'ın hücumu da aynı derecede kaotik. Osimhen dünya klasında bir forvet, ancak 65 milyon sterlinlik serbest kalma maddesi ve haftalık 300 bin sterlin maaş talebiyle birlikte geliyor. Onu gelişime açık bir yetenek olan Sesko ile eşleştirmek, takımda yaratıcılık yokken anlamsız. Ya Mateta? Sağlam bir Premier Lig forveti ama United'ın ihtiyacı olan dönüştürücü figür değil. Beş isimlik kısa liste, net bir birinci tercih olmadığını, sadece ne gerekiyorsa harcamaya istekli olduklarını gösteriyor.

Akademi hattı acil çözümler için terk edildi

United'ın gençlik yapılanması bir zamanlar '92 Sınıfı'nı çıkardı. Şimdi Alejandro Garnacho ve Kobbie Mainoo nadir parlak noktalar, ancak kulübün transfer stratejisi aktif olarak akademi adaylarının önünü tıkıyor. İçeriden terfi ettirmek yerine United yıldız isimleri hedefliyor ve Omari Forson veya Dan Gore gibi oyuncuların yolunu kapatıyor.

2023/24'te United, Premier Lig'de 21 yaş ve altı oyunculara sadece 1.200 dakika süre verdi - bu, Brighton'ın toplamının yarısından az.
Kulüp 2022'den bu yana 400 milyon sterlini, önceki kulüplerinde ilk 11 oyuncusu olmayan futbolculara harcadı.
United, 2016'da Marcus Rashford'ın çıkışından bu yana akademisinden düzenli Premier Lig ilk 11 oyuncusu yetiştiremedi.

Bu sırada rakipler başarılı oluyor. Manchester City, Cole Palmer'ı 42,5 milyon sterline sattı ve parayı güçlenmek için kullandı. United ise akademi oyuncularını yok pahasına satıyor ya da Angel Gomes'te olduğu gibi bedelsiz bırakıyor. Sonuç: pahalı uyumsuzlarla dolu şişkin bir kadro ve kimliksizlik.

Eleştirmenler United'ın rekabet için tecrübeye ihtiyacı olduğunu söyleyecek - ama bunu zaten denediler

Kanıtlanmış kazananları transfer etme argümanı var. Casemiro liderlik getirecekti; şimdi kadro dışı. Raphael Varane? Sakatlıklarla boğuşuyor, emekli oldu. Cristiano Ronaldo? Bir PR felaketi. 'Galactico' yaklaşımı defalarca başarısız oldu çünkü temel sorunu görmezden geliyor: United'ın bir oyun stili ve tutarlı bir transfer felsefesi yok. Sistemsiz yıldız satın almak, bir alışveriş arabasına Formula 1 motoru koymak gibi.

United'ın ihtiyacı daha fazla büyük isim değil, net bir kimlik. Brighton, sistemine uyan 23 yaş altı oyuncuları alıyor, geliştiriyor ve kârla satıyor. Aston Villa, genç İngiliz yeteneklerden oluşan bir çekirdek etrafında inşa edildi. United ise tam tersine, en yüksek maaşları isteyecek ve ikinci el değeri olmayan Tchouameni ve Osimhen'in peşinde. Bu, onları rahatsız edecek kısa vadeli bir düşünce.

Gerçek sınav 12 ay sonra: United yine ilk dört dışında kalırsa strateji değişmeli

Gelecek yıl bu zamanlar United 200 milyon sterlin daha harcamış olacak ve muhtemelen hala Şampiyonlar Ligi için çırpınıyor olacak. Banka sonuç isteyecek. Ineos tutarlı bir plan sunamazsa Glazer'lardan farkları kalmayacak. Tahminim: United 2025/26'da altıncı olacak, Erik ten Hag Kasım'a kadar kovulacak ve yönetim başka bir 'isim' teknik direktör atayacak - döngü yeniden başlayacak.