Nottingham Forest'ın Kaosu Aslında Bir Taktik: Nuno'nun Yöntemi

Nottingham Forest'ın anarşisi bir yalan.

Onları beş dakika izleyin ve sürekli krizde bir takım görürsünüz: defans oyuncuları ileride mahsur kalmış, orta sahalar hayalet kovalıyor, Morgan Gibbs-White çıkmaz sokaklara dalıyor. Bu beceriksizlik değil. Bu, kaosu silaha çeviren ve hayatta kalmayı bilim haline getiren kasıtlı bir felsefe.

Tarihsel ayna: Claudio Ranieri'nin Leicester'ı

Leicester 2016'da şampiyon olduğunda yüksek pres yapmıyor veya topa hakim olmuyordu. Baskıyı davet ediyor, emiyor ve kontrada patlıyorlardı. Nuno yönetimindeki Forest bu fikrin grotesk bir şişirilmiş hali. Leicester'ın defansif şekli kompakttı, Forest'ınki ise elastik – kırılma noktasına kadar geriliyor ve geri fırlıyor. Ortalama defans hattı yükseklikleri 44.3 metre ile ligin en derin üçüncüsü, ancak rakip yarı sahaya sprintlerde altıncı sıradalar. Bu alçak blok değil; bir sapan.

İlk 18 haftanın verileri, Forest'ın maç başına ortalama 16.7 şut izni verdiğini – ligde en yüksek ikinci – ama maç başına 2.1 büyük fırsat yarattığını gösteriyor, ki bu ilk altı arasında. Takas açık: sağlamlık ve patlayıcılık aynı anda olmaz. Nuno ikincisini seçti.

Sistem: kontrollü kargaşa

Forest'ın görünen düzensizliği üç prensip etrafında yapılandırılmış:

Sadece tetikli pres: Sistematik pres yapmıyorlar. Bunun yerine, belirli tetikleyicileri bekliyorlar – kötü bir kontrol, geri pas, sırtı kaleye dönük kanat oyuncusu – ve üç-dört oyuncuyla üşüşüyorlar. Bu kaotik geçişleri açıklıyor: pres başarısız olduğunda boşluklar oluşuyor.
Bekler kanat forvet gibi: Ola Aina ve Neco Williams her fırsatta bindirme yapmakla görevli, stoperleri açıkta bırakarak. Forest, bir bekin pozisyon dışı kalmasından kaynaklanan rakip geçişlerinden 11 gol yedi – Premier League'de en yüksek. Ancak aynı bindirmelerden 9 gol buldu.
Gibbs-White sığınağı: Morgan Gibbs-White'a tam pozisyon özgürlüğü veriliyor, sık sık stoperlerin arasına düşüp top alıyor. Bu, markörlerini bozuyor ve Taiwo Awoniyi'nin koşu yapacağı alan açıyor. Ayrıca Forest'ın orta sahada sayısal dezavantaj yaşamasına yol açıyor – maç başına en düşük ortalama orta saha pası (97.4) – ama umursamıyorlar, orta sahayı baypas ediyorlar.

Karşı argüman: sadece kötü hocalık

Eleştirmenler, Forest'ın xG against (38.9, en kötü dördüncü) ve maç başına 1.8 gol yeme ortalamasını savunmasız bir takımın kanıtı olarak gösterecek. Nuno'nun Tottenham döneminin, Spurs'ün oyunu kontrol edememesi yüzünden çöktüğünü hatırlatacaklar. Yarı haklılar. Forest'ın yaklaşımı yüksek riskli ve 38 maç sürdürülemez. Ama alternatif ne? Sınırlı bütçeli bir orta sıra takımı, progresif topa sahip olma futbolu oynayamaz – teknik kalite eksik. Forest'ın kadrosu, son üçte bir pas yüzdesinde ligin 16. sırasında (%73.1). Maçları kontrol etmeye kalkışsalar, paramparça olurlar. Kaosu kucaklamak, onu evcilleştirmeye çalışmaktan iyidir.

Üstelik Forest'ın yönteminin belirli bir hedefi var: hayatta kalmak. Nuno'nun gelişinden bu yana maç başına 1.4 puan alıyorlar, bu oran onları yukarıda tutar. Aston Villa'yı yendiler, Arsenal ile berabere kaldılar, Liverpool'a zor anlar yaşattılar. Maç durumu kilitlendiğinde takas işe yarıyor. Geri düştüklerinde ise başarısız – geriden gelme galibiyet oranı %11 – ama bu kabul ettikleri bir bedel.

Karar: Forest hayatta kalır – ama üçüncü sezonda çöker

Nottingham Forest'ın kaotik sistemi bu sezon onları ayakta tutacak, 36 puanla 16. bitirecek. Ancak modelin bir raf ömrü var. 2025-26 sezonuna kadar rakipler adapte olacak: Forest'ın beklerine önleyici basacak ve Gibbs-White'ı çift markajla kapatacak. O zaman sapan kırılır. Nuno, 2025 Noel'ine kadar gitmiş olur ve Forest'ın tam bir yeniden yapılanmaya ihtiyacı olacak. Şimdilik, anarşinin tadını çıkarın. Göründüğünden daha zeki.