City'nin gençlik sistemi kendi başarısının kurbanı oldu

Manchester City, dünya futbolunun en pahalı ve en iyi donanımlı akademisine sahip. Ancak A takım, ithal yıldızlara kronik bir bağımlılık yaşarken, altyapıdan yetişen oyuncular kiralık olarak çürüyor veya kâr amaçlı satılıyor. Bu bir hata değil, stratejinin ta kendisi.

Pep paradoksu: Kısa vadeli zafer, uzun vadeli çürüme

Pep Guardiola, beş sezonda dört Premier League şampiyonluğu kazandı. Ancak 2016'dan bu yana sadece birkaç akademi oyuncusuna ligde ilk maç şansı verdi. Phil Foden istisna, kural değil. Bu arada Jadon Sancho, Romeo Lavia ve Cole Palmer, City'nin yol gösteremediği için başka kulüplerde yıldızlaştı. Kulübün 2019'dan bu yana sadece defans oyuncularına harcadığı para 400 milyon sterlini aşarken, gerçek bir potansiyele sahip orta saha oyuncusu James McAtee iki sezonda sadece dokuz lig maçına çıktı. Bu gelişim değil, istifçilik.

Kanıt: Bir yetenek mezarlığı

İşte satılan veya kiralanan ve şu anda City'nin ilk onbirinde oynayabilecek akademi mezunları:

  • Cole Palmer — 2023-24'te Chelsea için 20 gol ve 10 asist yaparken, City ikinci bir yaratıcı orta saha peşinde.
  • Romeo Lavia — Liverpool'da orta sahayı domine ediyor; City, ihtiyacı olmadığı hâlde 53 milyon sterlinlik geri satın alma maddesini devreye soktu.
  • Jadon Sancho — 73 milyon sterline United'a gitmeden önce Dortmund'un yıldızıydı; City'nin süre vermemesi onu ayrılmaya zorladı.

Bunlar yetenek keşfi başarısızlığı değil, entegrasyon başarısızlığıdır. Guardiola'nın sistemi anlık itaat ve teknik mükemmellik ister; genç oyuncular nadiren bunu sağlar. Bu yüzden geri satın alma maddeleriyle satılırlar: genç insanlara varlık muamelesi yapan bir korunma yöntemi.

Karşı argüman: Kupa sayısı bu yaklaşımı haklı çıkarıyor

Eleştirmenler diyecek ki: City, son on yılda herhangi bir İngiliz kulübünden daha fazla kupa kazandı. Neden değişsin? Cevap, kulübün yapısal kırılganlığında yatıyor. 2023-24'te Kevin De Bruyne ve Erling Haaland sakatlandığında, City'nin yerine koyacak akademi oyuncusu yoktu. Matheus Nunes ve Jeremy Doku'yu toplam 100 milyon sterline aldılar; hâlâ ilk onbir oyuncusu değiller. Oysa Arsenal'in Bukayo Saka ve Emile Smith Rowe'u Hale End'den çıkarak sakatlıkları kapattı ve şampiyonluk yarışını sürdürdü. City'nin modeli ancak para sınırsızken işler. Ancak Kâr ve Sürdürülebilirlik Kuralları sıkılaşırken ve Premier League 115 suçlamayı araştırırken, o dönem sona erebilir.

Karar: Akademi City'ye kurtardığından daha pahalıya mal olacak

İki yıl içinde Manchester City, bir akademi mezununu daha (muhtemelen Rico Lewis veya Oscar Bobb) yüksek ücrete satarken, Guardiola'nın halefi yaşlanan yıldızlardan oluşan ve derinliği olmayan bir kadro devralacak. Kulübün kendi üretim hattına güvenmemesi bir güç değil; çek defteri nihayet kapandığında acılı bir yeniden yapılanmayı zorunlu kılacak stratejik bir çıkmazdır.

Kategori: Yorum | LA Premier League Ana Sayfa