Premier Lig'in muhasebe tiyatrosuna hoş geldiniz: 100 milyon sterlinlik oyuncu satmak sizi eskisinden daha fakir bırakıyor.

Newcastle United, Sandro Tonali'yi Tottenham Hotspur'a İngiltere rekoru olan 100 milyon sterline satmayı kabul etti. Kulübün ödülü mü? Artık bu parayı, Kâr ve Sürdürülebilirlik Kuralları'nı (PSR) ihlal etmeden harcayamazlar. Bu bir hata değil, statükoyu pekiştirmek için tasarlanmış düzenleyici bir mimarinin özelliğidir.

PSR paradoksu: Yıldız satmak neden mali bir tuzak

PSR'ye göre bir kulübün üç yıllık izin verilen zararı 105 milyon sterlinle sınırlıdır. Bir oyuncuyu satmak, muhasebe açısından kalan defter değeri düşüldükten sonra anında kâr sağlar. 2023'te 55 milyon sterline beş yıllık sözleşmeyle alınan Tonali'nin iki sezon sonra defter değeri 33 milyon sterlindir. Satış böylece 67 milyon sterlin kâr yazdırır.

Kulağa özgürlük gibi geliyor. Ancak kâr, üç yıllık PSR döngüsünde amorti edilir. Newcastle'ın önceki dönemlerden gelen zararları (ilk iki yılda 150 milyon sterlin), Tonali'nin 67 milyon sterlinlik kazancına rağmen sadece 45 milyon sterlinlik bir alan bırakır. Bu, yeniden satış yapmadan eşit kalitede bir yedek oyuncu almak için yeterli değildir. Sistem kulüpleri zayıflamaya zorlar.

Chelsea'yi kurtaran, Everton'ı cezalandıran aynı mantık

Ocak 2023'te Chelsea, altyapı mezunları Mason Mount ve Ruben Loftus-Cheek'i toplam 100 milyon sterline sattı. Evde yetişen oyuncular için sıfır defter değeri olan bu saf kâr, sonraki dönemlerde 400 milyon sterlin harcamalarına alan açtı. Buna karşılık Everton, imkanları dahilinde harcamaya çalıştı ancak zararları oyuncu amortismanından değil, operasyonel maliyetlerden kaynaklandığı için PSR'ye takıldı.

  • Chelsea, 2023-24'te altyapı oyuncularından 167 milyon sterlin saf kâr elde ederek 300 milyon sterlinlik yeni transferlere yer açtı.
  • Everton, maaş ve altyapı giderlerinden 19,5 milyon sterlin aştığı için 10 puan silme cezası aldı.
  • Newcastle'ın gelecek yaz sırf bir sol bek alabilmek için Bruno Guimarães veya Alexander Isak'ı satması muhtemel.

Kural, altyapı mezunlarını elden çıkarmayı teşvik ederken, kadrosuna ve stadına yatırım yapan kulüpleri cezalandırıyor. Organik büyüme üzerinde bir vergi bu.

Ama PSR kulüpleri iflastan korumuyor mu?

Standart savunma bu: PSR olmasa kulüpler iflas edene kadar harcar. Oysa Premier Lig'in kendi verileri, 2018-2023 arasında 20 kulüpten 18'inin PSR'yi sorunsuz uyguladığını gösteriyor. İhlal eden iki kulüp (Everton ve Nottingham Forest) sadece 4,5 milyon sterlin ve 14 milyon sterlin aştı; bu meblağlar iflasa yol açmaz. Öte yandan Leicester City, PSR'yi ihlal etmeden iflasa sürüklendi çünkü zararları oyuncu satışlarıyla gizlenmişti. Kural bir iflas önlemi değil, rekabetçi bir deli gömleğidir.

Karar: Newcastle satışı PSR'nin kaldırılması gerektiğini kanıtlıyor

Temmuz 2025'e kadar Newcastle ya yeniden yapılanma için başka bir yıldızını satacak ya da en iyi orta sahasından 100 milyon sterlin kazanmasına rağmen orta sıralarda takılıp kalacak. Bu sonuç kuralların içine yazılmıştır. Premier Lig'in bir sonraki hissedarlar toplantısında PSR'yi gevşetmek yerine sıkılaştırmasını bekleyin. Newcastle gelecek sezon onuncu sırada bitirdiğinde, yönetim organı Tonali satışını sistemin işlediğine dair kanıt olarak gösterecek.

Kategori: Yorum | LA Premier League Ana Sayfa