Kâr ve Sürdürülebilirlik Kuralları bir adalet sistemi değil, Premier League'in feodal vergisidir.

Son iki sezon, puan silme cezalarını teorik bir caydırıcılıktan operasyonel bir gerçekliğe dönüştürdü. Everton, izin verilen zararları aştığı için altı puan kaybetti. Nottingham Forest aynı günahtan dört puan silindi. Yeni yükselen Leicester City endişeyle bekliyor. Ancak bu kulüpler amortisman programları ve izin verilen eklemeler üzerinde ter dökerken, egemen servet desteğine sahip kulüpler sanki kurallar silinmez mürekkeple yazılmış gibi harcamaya devam ediyor.

Kanunun lafzı ile bilançonun gücü arasındaki uçurum

Manchester City'nin 115 suçlaması hâlâ karara bağlanmadı. Bu arada, son şampiyonlar, rakiplerinin ilgili taraf işlemleriyle şişirildiğinden şüphelendiği ticari anlaşmalarla desteklenen rekor 712 milyon sterlinlik gelir açıkladı. Ligin soruşturması suçluluğu kanıtlasa da kanıtlamasa da, görüntü felaket. City, iki kilit oyuncusunu uzun süreli sakatlığa kaptırabilir ve hemen yeniden alabilir: kış transfer döneminde Máximo Perrone'u 8 milyon avroya eklediler; bu, maaş bordrosu ligdeki en yüksek olan bir kulüp için önemsiz bir miktar. Bu arada Everton, herhangi birini almadan önce kitapları dengelemek için Richarlison'ı satmak zorunda kaldı.

PSR aslında neyi cezalandırıyor?

Kurallar, kulüplerin uzun vadeli sürdürülebilirliğini korumak için tasarlandı, ancak gerçekte mevcut hiyerarşiyi pekiştiriyorlar. Mevcut rejimdeki üç spesifik çarpıklığı ele alalım:

  • Stadyum geliri organik büyümeyi sınırlar: Crystal Palace veya Brentford gibi kulüpler sihirli bir şekilde 60.000 kişilik stadyum yaratamaz. Onların maç günü geliri sabittir, üst kulüplerdeki ticari gelir ise küçük kulüplerin erişemeyeceği küresel ortaklıklar yoluyla katlanarak büyür. PSR bu oyun alanını eşitlemez; dondurur.
  • İlgili taraf sponsorluğu paralel bir mali evren yaratır: Newcastle United'ın Suudi Kamu Yatırım Fonu ile bağlantılı Sela ile yıllık 25 milyon sterlinlik anlaşması adil piyasa değeri kurallarına göre sorgulanabilir, ancak City'nin Etihad anlaşmasıyla oluşturulan emsal, kulüplerin şişirilmiş meblağları haklı çıkarmanın yollarını bulacağını gösteriyor. Ligin değerleme süreci opak ve tutarsız bir şekilde uygulanıyor.
  • Puan silmeleri rekabet etmeye çalışan kulüpleri vurur: Nottingham Forest'ın cezası, iki transfer döneminde 22 yeni oyuncuya yoğun harcama yapmalarının ardından geldi. Ceza hızlıydı. Bu arada Todd Boehly-Clearlake yönetimindeki Chelsea, PSR sınırları içinde kalmak için 600 milyon sterlinlik transfer maliyetini sekiz yıllık sözleşmelere yaydı. Bu boşluk daha sonra kapatıldı, ancak hasar -kuralların amacına meydan okuyarak oluşturulmuş bir kadro- çoktan yapıldı.

Karşı argüman: kurallar kurallardır, çiğneyen öder

PSR'nin tüm kulüplere tarafsız uygulanan bir düzenleyici çerçeve olduğunu iddia etmek cazip. Everton ve Forest kuralları çiğnedi, bu yüzden cezalandırıldılar. City suçlu bulunursa daha kötüsüyle karşılaşacak. Ancak bu bakış açısı yapısal asimetriyi görmezden geliyor. Devlet destekli kulüpler, suçlamalarla yıllarca mücadele edebilecek hukuk departmanlarına ve talep üzerine gelir yaratabilecek ticari yapılara sahip. Küçük kulüpler bu kurumsal ateş gücünden yoksun. Bağımsız bir komisyon Everton'dan puan sildiğinde, kulübün Premier League'de hiçbir zaman faaliyet karı açıklamadığını bilir. City'yi soruşturduğunda ise BAE tarafından desteklenen bir varlıkla karşı karşıyadır. Süreç aynıdır; kaynaklar değil.

Karar: bir sonraki yüksek profilli puan silme cezası bir devlet projesine değil, tarihi bir kulübe gidecek

Önümüzdeki 12 ay için spesifik tahminim: Aston Villa, Manchester City değil, puan silme cezası alacak bir sonraki kulüp olacak. Villa'nın Unai Emery yönetimindeki iddialı harcamaları -dört transfer döneminde net 500 milyon sterlin- PSR sınırlarını zorladı. Ufukta Şampiyonlar Ligi geliri varken, belki sıyrılabilirler, ancak tehlike gerçek. Bu arada City, sistematik dolandırıcılığı kanıtlamanın zorluğu nedeniyle 115 suçlamayı para cezası ve ertelenmiş bir puan silmeyle çözecek. Kurallar daha sonra sıkılaştırılacak, ancak yalnızca bir sonraki meydan okuyucu dalgası için. Mali Bastille fethedildi, ancak serbest kalanlar yalnızca zaten anahtarları elinde tutanlardı.

Şu kategoride yayınlandı: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa