Manchester City'nin Akademisi: Yetenek Fabrikası mı, Para Aklama Makinesi mi

Manchester City'nin Akademisi Yetenek Fabrikası Değil, Para Aklama Makinesi

Pep Guardiola'nın takımı metronomik bir tutarlılıkla şampiyonluk kazanırken, akademiden çıkan oyuncular nadiren A takıma yükseliyor. Bu bir hata değil, sistemin ta kendisi. Kulübün asıl işi, genç yetenekleri saf kâra dönüştürmek.

Evde Yetişen Oyuncuları Satmak City'nin İkinci Gelir Kaynağı Oldu

Rakamlara bakalım: 2016'dan beri City, akademi satışlarından 150 milyon sterlinin üzerinde gelir elde etti—Jadon Sancho (Dortmund üzerinden), Romeo Lavia, Cole Palmer, James Trafford. Her biri ilk on birde düzenli oynamamasına rağmen 15 ila 55 milyon sterlin arasında bonservis bedelleriyle ayrıldı. Kulübün modeli, Chelsea'nin kiralık fabrikasını andırıyor ama Guardiola'nın pas futboluyla daha parlak bir cilaya sahip. Bu bir Ponzi şeması: her satış bir sonrakini meşrulaştırıyor ve alıcıları City damgasının geleceğin yıldızını garantilediğine inandırıyor. Oysa akademinin altın jenerasyonu—Sancho, Foden, Palmer, Lavia—neredeyse tamamı Etihad'dan uzakta parlıyor. Foden kaldı ama o, kuralı kanıtlayan istisna: olağanüstü olmasaydı belki de engellenecek bir jenerasyon yetenek. Sistem kâr üretmek için tasarlandı, sadakat değil.

80 Milyon Sterlinlik Savinho Takibi Gerçek Önceliği Gösteriyor

Tottenham'ın Savinho için 50 milyon sterlinlik teklifi stratejiyi gözler önüne seriyor. City, Brezilyalı kanat oyuncusunu 30 milyon sterline aldı, Girona'ya kiraladı ve şimdi satarlarsa 20 milyon sterlinin üzerinde kârla karşı karşıya. Bu arada, Championship'te kiralık olarak 18 gol atan akademi mezunu orta saha James McAtee, dakika bile bulamıyor. Mesaj net: dışarıdan gelen oyuncular, akademi mezunlarından daha değerli çünkü yeniden satış değerleri daha yüksek. Akademi, takımın yerli oyuncu kotasını doldururken FFP kurallarını esneten saf kâr yaratmak için var. 2023'te Cole Palmer'ı 40 milyon sterline satmak, City'nin net zarar olmadan Matheus Nunes'i 53 milyon sterline almasını sağladı. Akademi A takıma köprü değil, bir banka.

Cole Palmer (Chelsea): 40 milyon sterlin bonservis, City'de sıfır ilk on bir lig maçı.
Romeo Lavia (Southampton/Chelsea): Kiralamalar ve yeniden satışla 58 milyon sterlin.
James Trafford (Burnley): Üçüncü kaleci olarak tek sezonun ardından 19 milyon sterlin.

Peki Ya Foden? Modelin Başarısızlığını Kanıtlayan Tek Gerçek Başarı

Karşı argüman: Phil Foden—akademi ürünü, A takım oyuncusu, Sezonun Oyuncusu. O en büyük gurur kaynağı. Ancak onun yolu benzersizdi çünkü Guardiola, Foden 16 yaşındayken geldi ve gelişimini bizzat denetledi. O zamandan beri hiçbir akademi mezunu kalıcı olarak A takıma çıkamadı. Rico Lewis rotasyon dakikaları alıyor; Oscar Bobb ise yapım aşamasında. Bu arada Liam Delap, Taylor Harwood-Bellis ve Shea Charles, umut verici kiralamaların ardından satıldı. Akademi gerçekten A takım oyuncusu üretseydi, neden hepsi başka yerde? Cevap: Guardiola'nın anında dünya klasında performans gösterenlere ihtiyacı var, projelere değil. Akademinin rolü, Erling Haaland'ın maaşını karşılayacak transfer geliri yaratmak. Bu, bir gelişim programı kılığına girmiş finansal bir enstrüman.

2028'e Kadar City'nin Akademisi Kupalardan Çok Bilançosuyla Tanınacak

Tahmin: İki transfer dönemi içinde Manchester City, 'A takımda forma şansı' gerekçesiyle en az bir akademi mezununu daha—belki Oscar Bobb—40 milyon sterlinin üzerinde bir bonservisle satacak. Bu oyuncu ilk altı rakibinde ilk on bir oynarken City, kiralık olarak yabancı bir yeteneğe yatırım yapacak. Döngü devam ediyor. Kulüp daha fazla Premier League kazanacak ama bir gelişim merkezi olarak kimliği, yaratıcı muhasebeyle sürdürülen bir efsane. Guardiola gittiğinde, altyapı öncelikle kâr odaklı kalacak. Ve futbol dünyası sonunda mavi boyalı akademiyi olduğu gibi görecek: çok başarılı bir işletme ve çok başarısız bir yetenek fabrikası.